Առակ 4 մոմերի մասին, որը կկարդաք մի քանի վայրկյանում, սակայն կհիշեք ամբողջ կյանքում

Հետաքրքիր

4 մոմերը հագնիստ վառվում էին և աստիճանաբար հալվում։ Այնպիսի լռություն էր, որ լսվում էր նրանց խոսակցությունը։ Առաջին մոմն ասաց․ — Ես հանգստությունն եմ․․․ Ցա վոք, մարդիկ չեն կարողանում պահպանել ինձ։ Կարծում եմ, բացի հանգչելուց, այլ ելք չունեմ։

Եվ մոմի լույսը հանգեց։ Երկրորդ մոմը կամացիկ ձայնով ասաց․ — Ես հավատն եմ․․․ Ցա վոք, ոչ մեկի պետք չեմ։ Մարդիկ չեն ուզում իմ մասին ոչինչ լսել, դրա համար էլ վառվելս իմաստ չունի։

Մոմը լռեց, իսկ թույլ քամին փչեց ու հանգցրեց այն։

Երրորդ մոմը մտահոգված ասաց․ — Ես սերն եմ․․․ Այլևս ուժ չունեմ կրակս վառ պահելու համար։ Մարդիկ ինձ չեն գնահատում և չեն հասկանում։ Նրանք ատում են նույնիսկ նրանց, ովքեր իրենց ամենից շատն են սիրում՝ մտերիմներին,- ավարտելով խոսքը՝ մոմը հանգեց։

Հանկարծ սենյակ մտավ մի երեխա, տեսավ 3 հանգած մոմերը ու վա խեցած գոռաց․  — Այս ի՞նչ եք անում։ Դուք պիտի վառ մնաք, ես վա խենում եմ մթությունից,- սկսեց արտ ասվել տղան։

Չորրորդ մոմն ասաց․ — Մի վա խեցիր և մի լա ցիր։ Մինչ ես վառվում եմ, կարող ես վառել և մյուս մոմերը։ Չէ՞ որ ես հույսն եմ։

Թող հույսի մոմը ձեր հոգում միշտ վառ մնա․․․

 

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *