Ձմռան ցուրտ մի գիշեր հար բած ամուսինս վ ռնդեց ինձ տանից՝ երեխան գրկիս. գիշերը ցրտից կմա հանայինք դրսում, եթե չլիներ այդ հրաշքը

Հետաքրքիր

25 տարեկան հասակում ես սկսեցի ապրել «քաղաքացիական ամուսնության» մեջ Ալեքսեյի հետ, նա ինձանից 5 տարով մեծ էր: Ամեն ինչ լավ էր, «ամուսինս» սիրում էր ինձ: Ես հղիացա 28 տարեկան հասակում, և 7րդ ամսվա ընթացքում իմացա, որ «ամուսինն» ունի ինձանից յոթ տարով փոքր սիրուհի: Ես նրա հեռախոսով SMS եմ կարդացել. «Սիրելիս, այսօր գալու՞ ես»: Եվ նա գնաց, ասելով, որ գործեր ունի… Ամուսնությունս փրկելու համար ես ցույց չտվեցի, որ գիտեմ նրա մասին, պատրաստեցի օրական հինգ տարբեր ուտեստներ, տունը մաքրեցի, ամեն ինչ արդուկված էր: Եվ բողո քելու, լա ց լինելու տեղ չունեմ..որ բանոցից եմ:

Երբ ես հիվանդանոցում էի, նա նրան բերեց մեր տուն, երեկոյան մի հարևան մտավ, նա, առանց ամաչելու, բացեց դուռը, սիրուհին լոգանքից դուրս եկավ իմ հանդերձանքով … Դե, սրանք բոլորը մանրուքներ են… Դուստրս անհանգիստ ծնվեց, գիշերները լ աց էր լինում: Դիմացա ամեն ինչին, քանի որ ուզում էի, որ երեխան հայր ունենա, ամեն կերպ փորձում էի պահպանել մեր ամուսնությունը: Նա հաճախ վի րավորում էր ինձ, որ ես հիմար եմ, վա խկոտ, գեր (ծնելուց հետո 10 կգ եմ գիրացել), որ իր ընկերների կանայք միշտ լավ հագնված տեսք ունեն, և ես ման կատան դ դ ում եմ:

Նա սկսեց ձեռք բարձրացնել ինձ վրա. Նա մեզ վ ռնդեց տանից, բայց ես այլևս տեղ չունեի գնալու, ես լա ց էի լինում, ծնկաչոք աղաչում նրան, որ մեզ փողոց դուրս չգցի: Ձմռան ցրտաշունչ երեկոյան, հինգ ամսական երեխան գրկումս բնակարանից դուրս եկա փողոց … Լավ եմ հիշում այդ օրը: Դրսում մութ էր, երեկոյան ժամը յոթը, թույլ ձյուն էր գալիս, լապտերները վառ էին … Դժվար էր աշխատանք գտնել, չկար բարձրագույն կրթություն: Եվ հետո նոր հար ված ստացվեց, «ամուսինս» մեքենայով մոտեցավ ինձ փողոցում և ասաց, որ այլևս չի վճարելու մեքենայի վարկը: (Վարկը իմ անունով էր) … Նա սպա ռնաց, որ եթե ես ալիմենտի հայց ներկայացնեմ, նա կզրկի ինձ ծնողական իրավունքներից:

Ես ոչ բնակարան ունեմ, ոչ էլ մշտական ​​եկամուտ: Ձկան խանութում հավաքարարի տեղ ստացա `4 հազար ռուբլով, երեկոյան սրճարանում աման լվացող 3 հազար ռուբլով: Բայց վարկի համար բավարար գումար չկար, պետք է վճարվեր 8800 ռուբլի: Ես մանրամասն չեմ նկարագրի այն ամբողջ սար սափը, որի միջով ես ստիպված էի անցնել Տերը ինձ մի կին ուղարկեց `էլիտար բնակարանի սեփականատեր Մարիա Սերգեևնային, ում տանը ես մաքրուհի էի, նա խղճաց ինձ, առաջարկեց աշխատել նրա համար որպես քարտուղար, աշխատավարձը 15 հազար, ես ցն ցված էի … Նա ինձ նախապես վճարեց հագուստի համար, օգնեց երեխային պարտեզում դասավորել:

Ամեն ինչ սկսեց բարելավվել: Երկու տարի անց առաջխաղացում ստացա, դարձա մենեջեր, այնուհետև խոշոր ընկերությունում կոմերցիոն տնօրեն, մեծ աշխատավարձով հիպոտեկով 3 սենյականոց բնակարան գնեցի, մեքենա գնեցի, շքեղ տան վերանորոգում արեցի, վերջերս գնացի Իտալիա և Ֆրանսիա ՝ դստերս հետ արձակուրդ անցկացնելու համար: Աղջիկս մասնավոր դպրոց է հաճախում և ոչնչի կարիք չունի: Նա Մարիա Սերգեևնային տատիկ է ասում, մենք օգնում ենք նրան և այցելում նրան: Եվ հիմա ամենահետաքրքիրը…Ես որոշեցի գյուղական տուն գնել: Տանտիրուհին հեռախոսով ասաց, որ շտապ վաճառում է դաչան, քանի որ անհապաղ գումար է անհրաժեշտ.. մեծ պարտքեր, որոշ խնդիրներ և փողեր: Մենք բարձրանում ենք դեպի տնակ, ես, իմ ընկերն ու դուստրը:

Դուրս են գալիս տուն վաճառողները.. իմ նախկին սիրելին ու նրա սիրուհին: Ես ցն ցված եմ, նրանք ցն ցված են … Ես կանգնած եմ թանկարժեք մեքենայի կողքին, թանկարժեք մուշտակով, գեղեցիկ, բարեկազմ և խնամված, նա ճաղատ է, գեր, նա, ով ինձ ոտքով հար վածեց մեզ վ ռ նդելուց, իսկ նրա կողքին 100 կիլոգրամ քաշ ունեցող կին է … Այսպիսով, մենք տաս րոպե լուռ կանգնեցինք … Ես բարձրացա նրա մոտ ու թքեցի նրա դեմքին: Նա նույնիսկ չշարժվեց … Երբեք մի հուսահատվեք, երբեք, լսու՞մ եք ինձ: Երբեք : Կյանքը կփոխվի, և դուք կունենաք ամեն ինչ: Սովորեք, աշխատեք, ձգտեք լավագույնին: Հիշելով այն, ինչի միջով ես ստիպված էի անցնել և ուր եմ հասել հիմա, կրկնում եմ: Երբեք մի հանձնվիր և թույլ մի տուր, որ քեզ նվաստացնեն: Նյութը հրապարակման պատրաստեց News20Times-ը

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *