Արդեն 5 տարի է ինչ աղջիկս ու փեսաս մեր հաշվին են ապրում , արդեն համբերությանս բաժակը լցվել է ,չգիտեմ ինչ անեմ

Վերջերս աղջիկս մեզ հավաքեց տոնական սեղանի շուրջ։ նա մեզ երկու լավ լուր էր ուզում հայտնել: Բնակարանում ապրում ենք հինգ հոգով` ես, ամուսինս, աղջիկս, փեսաս և թոռնիկս: Չնայած մենք ունենք երեք սենյականոց բնակարան, սակայն երկու ընտանիքում ապրելը, ինչպես ցույց տվեց պրակտիկան, անտա նելի է։ Նրանք նշանվել են, երբ դստերս փորը գրեթե ճակատին էր հասել։

Նրանք հապճեպ հարսանիք արեցին և անմիջապես տեղափոխվեցին մեզ մոտ։ Հետո մենք նրանց ասացինք, որ լավագույն լուծումը կլինի բնակարանի համար գումար խնայելը: Բայց հավանաբար մեզ ոչ ոք չէր լսում։Մենք նստեցինք սեղանի շուրջ, դուստրս ժպտաց: Մի պահ նույնիսկ թվաց, թե վերջապես մեզ լսեցին. — Մայրիկ, հայրիկ, ես հղի եմ։ Մենք նոր մեքենա ենք գնել,

դրա համար մենք վարկ ենք վերցրել։ Ես չգիտեի ինչպես արձագանքել։Նրանք չէին լսում մեր խորհուրդը: Նրանցից ոչ ոք մեքենա վարելու իրավունք չունի։ Գիտե՞ք ինչու են որոշել մեքենա գնել: Որովհետև աշխատավայրում ինչ-որ ապուշ ասել է՝ առանց վարկային պատմության, նրանց հիփոթեք չեն տա։Ես ու ամուսինս կատա ղեցինք, որովհետև այս մարդը երբեք չի փոխվի:

Նա արդեն ձևավորված հիմար է, աղջկաս հետ էլ նույնն է անում։ Նրանք վի րավորվեցին մեզնից, որ մենք չուրախացանք այդ առիթով։ Մենք ապրում ենք տուփի մեջ, բնակարանը պետք է ընդլայնել կամ հիփոթեք վերցնել… Առավոտյան ամուսինս խոսեց փեսայի հետ, տնից դուրս հանեց նրան։ Այս հինգ տարիների ընթացքում նա իր կյանքում ոչ մի բանի չի հասել։