Ես և ամուսինս չէինք կարող երեխաներ ունենալ,տարիներ անց ստիպված եղանք դիմելու մի քայլի, որի համար զղջում ենք

-Լավ է, որ վերջին պահին հղ իացար, թե չէ ընտանիքդ կփլո ւզվեր,- թեյն ավարտելուց հետո ասաց ամուսնուս քույրը։ — Ինչու պետք է փլո ւզվեր, Սարգիսը շատ է սիրում ինձ,- համառորեն պատասխանեց Լիլիթը: -Սարգիսը կհամբերեր, իսկ մեր մայրը՝ ոչ։ Նա արդեն սկսել է բոլորին քո դեմ հանել, մի քիչ էլ և Սարգիսը կբա ժանվեր քեզնից։ Երբ ամուսնու քույրը դուրս եկավ բնակարանից,

Լիլիթը թեթևացած սվիտերի տակից հանեց բարձը և այդ պահին ամուսինը վերադարձավ։ -Սարգիս, լավ է, որ շուտ ես եկել, քույրդ եկել էր մեզ հյուր: Նա ինձ նորից պատմեց ձեր մոր մասին: -Դե ոչինչ, սիրելիս, շուտով ամեն ինչ կավարտվի։ Այնպես ստացվեց, որ Սարգիսն ու Լիլիթը պարզապես չկարողացան երեխաներ ունենալ։ Սկզբում 10 տարի փորձել են հղիանալ, բայց բ ժիշկներն ասել են, որ երկուսն էլ չեն կարող երեխա ունենալ։

Սակայն ծնողներն ու հասարակությունը մեծ ճն շում են գործադրել նրանց վրա: Նրանք մի բո ւժքրոջ հետ պայմանավորվել են, որ եթե երեխա լինի, որից մայրը կհրաժարվի, ապա իրենք երեխային կտանեն իրենց տուն։ Լիլիթը մի քանի օրով պառկեց հի վանդանոցում և վերադարձավ երեխայի հետ։