Դա վերջին անգամն էր, որ նա լսեց իր դստեր ծիծաղը: Անցել է մեկ տարի , բայց այդ ցա վը ոչ մի կերպ չի անցնում

Մի պահը երբեմն որոշում է ամեն ինչ։ Մի պահ, որը կարող է մեր կյանքը դարձնել ող բեր գություն կամ հրաշք: Այդ օրը հատկապես ուրախ էր փոքրիկ Քայլին։ Նրա երկար սպասված հինգերորդ տարեդարձը վերջապես եկավ:Քայլին ուներ երկու քույր՝ չորսամյա Էմման և երկու տարեկան Քեթին, որոնց անձնուրաց խնամում էր այդքան երիտասարդ տարիքում։

Դժվար է նկարագրել, թե որքան ուրախացան երեխաները, երբ իմացան, որ մայրիկ Անան և Ջեմմա տատիկը որոշել են այս առանձնահատուկ օրը իրենց հետ գնալ տոնավաճառ:Այնտեղ փոքրիկները կարող էին կենդանիների հետ խաղալ կենդանաբանական այգում և վարել իրենց սիրելի լաստանավը: Օրն անմոռանալի էր: Անզսպելի ուրախությունից և տպավորությունների ծովից Քայլին և Էմման քնեցին հենց մեքենայում՝ տան ճանապարհին։

Փոքրիկ Քեթին, մենակ մնացած, սկսեց պահանջել մոր ուշադրությունը։ Կանգնելով երթևեկության մեջ՝ Աննան նրբորեն շոյեց ոտքը։ Դա վերջին անգամն էր, որ նա լսեց իր դստեր ծիծաղը:Հանկարծ բեռնատարը մխ րճվեց մեքենայի մեջ։ Մայրիկն ու տատիկն անմիջապես կոր ցրեցին գի տակցությունը։ Երեխաներն այնքան ծանր վնա սվածքներ էին ստացել, որ նրանք պետք է շտապ տեղափոխվեին հի վանդանոց։

Երեք երեխաների հայր Քրիսը, իմանալով ամեն ինչի մասին, շտապել է հի վանդանոց։ Երկու փոքրիկ աղջիկներն էլ մա հա ցած էին։ Ծնողները դեռ հույսեր էին կապում Քայլիի հետ, սակայն նման վնա սվածքներից հետո նա կյանքի ոչ մի շանս չուներ։ Քարը ս րտում, արցո ւնքն աչքերին ծնողները ստիպված են եղել անջատել իրենց որդու կյանքը արհեստականորեն ապահովող սարքերը։

Աննան և Քրիսը մի քանի րոպե դիտեցին, թե ինչպես է իրենց փոքրիկը հեռանում. -Ես ձեռքս դրել էի նրա կրծքին, երբ նրա սի րտը կանգ առավ, — ասաց Քրիսը, — հետո նա գնաց: Ընտանիքը կարողացավ գիտակցել իրենց կորուստը միայն այն ժամանակ, երբ տեսան Քայլիին, Քեթիին և Էմմային հո ւղարկավորության ժամանակ։ Ցա վն անտանելի էր։ Երեխաների ծիծաղը միշտ լսվում էր Աննայի և Քրիսի տարածքում ։

Հիշողություն, մեղքի զգացում, այս ամենը չափից դուրս շատ էր տանջում նախկին ծնողներին։ Սակայն զույգը որոշեց ոչ մի դեպքում ինքնաս պանություն չգործել։ Նույնիսկ այն ժամանակ, երբ թվում է, թե ինքնասպ անությունը միակ ելքն է: Այս որոշմանը հաջորդեց հաջորդը՝ ծնողները կրկին ցանկանում էին երեխաներ ունենալ։ Արհեստական բե ղմնավորման արդյունքում նրանք իմացան, որ եռյակ են ունենալու: Նրանք հասկացան, որ դա նշան է:Էշլին, Էլլին և Ջեյքը եռյակ են, որոնք ծնվել են Քայլիի, Էմմայի և Քեթիի մա հից մեկ տարի անց. -Նրանք երբեք չեն փոխարինի Քայլիին, Էմմային և Քեթիին,- ասաց Աննան,- բայց մենք նորից ուրախություն ունենք տանը, ուրախություն մեր սր տերում: Նրանք նորից լցնում են մեր կյանքը սիրով, երջանկությամբ և ծիծաղով։